Arkadaşlar, büyük dil modellerinde Chain-of-Thought (düşünce zinciri) kullanımı artık standart hale geldi. Ancak karmaşık işlemlerde modelin adım adım düşünmesi hem token maliyetini artırıyor hem de gecikmeye neden oluyor. Sizce modelin her adımda 'düşünmesini' zorunlu kılmak mı daha mantıklı, yoksa daha kısa ve doğrudan sonuç veren yöntemlere mi odaklanmalıyız? CoT tasarımlarınızda bu dengeyi nasıl kuruyorsunuz?